czasownik duratywny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

czasownik duratywny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˌduraˈtɨvnɨ], AS[časovʹńig duratyvny], zjawiska fonetyczne: zmięk.udźw. międzywyr.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram. czasownik niedokonany wyrażający czynność lub proces trwający
odmiana:
(1.1) związek zgody,
przykłady:
(1.1) "Robić" to przykład czasownika duratywnego.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Do czasowników duratywnych zaliczają się np. mówić, pisać itp.[1]
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło Różne w: Poradnia Językowa PWN.