czarownik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

czarownik (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna zajmujący się czarami
(1.2) człowiek leczący przy pomocy czarów
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) czarnoksiężnik, czarodziej, mag
(1.2) szaman
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) nekromanta
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. czar m, czarowanie n
forma żeńska czarownica ż
czas. czarować, wyczarować, zaczarować
przym. czarowny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: