czad

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Czadcząd

czad (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʧ̑at], AS[čat], zjawiska fonetyczne: wygł. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. chem. zob. tlenek węgla
(1.2) pot. zapach spalenizny
(1.3) dial. dym, opary

wykrzyknik

(2.1) slang. słowo wyrażające uczucie radości, szczęścia lub innych pozytywnych doznań
odmiana:
(1.1-3)
(2.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Budynek się zapalił. Było dużo ognia, mieszkańcy dławili się czadem.
(2.1) Jedziemy w góry. Ale czad!
składnia:
(1.1-3) rzadko w lm
kolokacje:
synonimy:
(1.1) tlenek węgla
(1.2) swąd
(2.1) bomba, git, odlot
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) gaz
(1.2) zapach, woń
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1-3)
rzecz. czadzenie n, zaczadzenie n, oczadzenie n
czas. czadzieć ndk., zaczadzieć dk., zaczadzić dk., oczadzieć dk.
(2.1)
przym. czaderski, czadowy
przysł. czadersko, czadowo
związki frazeologiczne:
dać czadu
etymologia:
(1.1) prasł. *čadъ < praindoeur. *kēd-o-dym, sadza, opar, mgiełka; por. czeskie čadswąd, spalenizna, dym, słoweńskie čâddym, czad, para, opar[1]
(2.1) z ukr. za niem. Schwaden[2]
uwagi:
zob. też czad (ujednoznacznienie) w Wikipedii
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: tlenek węgla
źródła:
  1. http://sciaga.pl/slowniki-tematyczne/7853/czad/
  2. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 49, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.