człowiek człowiekowi wilkiem

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

człowiek człowiekowi wilkiem (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˌʧ̑wɔvʲjɛˈkɔvʲi ˈvʲilʲcɛ̃m], AS[ču̯ovʹi ̯ek ču̯ovʹi ̯ekovʹi vʹilʹḱẽm], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) ludzie nie sobie życzliwi
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) człowiek człowiekowi zguba
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) z literatury antycznej[1]; przysłowie jest tłumaczeniem sentencji łac. homo homini lupus est
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Magdalena Puda-Blokesz, Wokół problemów genezy polskich mitologizmów frazeologicznych, w: Perspektywy współczesnej frazeologii polskiej. Geneza dawnych i nowych frazeologizmów polskich pod red. Gabrieli Dziamskiej-Lenart i Jarosława Liberka, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2016, s. 70.
publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło człowiek w: Samuel Adalberg, Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, s. 82, Warszawa, Druk Emila Skiwskiego, 1889–1894.