cytadela

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cytadela (język polski)[edytuj]

cytadela (1.1)
wymowa:
IPA[ˌʦ̑ɨtaˈdɛla], AS[cytadela], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wojsk. w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją; zob. też cytadela w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Żołnierze perscy schronili się w dwóch nadmorskich cytadelach, zaopatrywanych drogą morską.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) wł. cittadella[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Włodzimierz Sochacki: Imperium Aleksandra Macedońskiego (336-323 p.n.e.)
  2. Hasło cytadela w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.