cynik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cynik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʦ̑ɨ̃ɲik], AS[cńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) filoz. przedstawiciel szkoły filozoficznej Antystenesa
(1.2) pejor. człowiek lekceważący autorytety i przyjęte zasady
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cynizm
forma żeńska cyniczka
przym. (1.1) cynicki, (1.2) cyniczny
przysł. (1.1) cynicko, (1.2) cynicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

cynik (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) filoz. cynik
(1.2) pejor. cynik
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cynismus m
przym. cynický
przysł. cynicky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

cynik (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) cynik[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cynizmus m, cynickosť ż
przym. cynický
przysł. cynicky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło cynik w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.