Przejdź do zawartości

cynfolia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

cynfolia (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [t͡sɨ̃nˈfɔlʲja], AS: [cỹnfolʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• i → j 
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cienki, cynowy arkusz
odmiana:
(1.1)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikcynfoliacynfolie
dopełniaczcynfoliicynfolii
celownikcynfoliicynfoliom
biernikcynfolięcynfolie
narzędnikcynfoliącynfoliami
miejscownikcynfoliicynfoliach
wołaczcynfoliocynfolie
przykłady:
(1.1) Szeleściły na wietrze wielkie arkusze cynfolii, […] zdobywane nie wiadomo skąd przez przekupniów[1].
(1.1) Behemot pożarłszy trzecią mandarynkę wsunął łapę w przemyślną konstrukcję wzniesioną z tabliczek czekolady, wyciągnął jedną tabliczkę ze spodu, wskutek czego, oczywiście, wszystko runęło, po czym połknął czekoladę wraz ze złotą cynfolią[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) staniol, pozłotka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. cynfoliowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Zinnfolie[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Andrzej Kozioł, Zapomniany Kraków, 2007, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. ↑ Michaił Bułhakow, Mistrz i Małgorzata, Irena Lewandowska, Witold Dąbrowski (tłum.), cz. 2.
  3. ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 48.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=cynfolia&oldid=8793369”