cynamon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

cynamon (język polski)[edytuj]

cynamon (1.1)
wymowa:
IPA[ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n], AS[cỹnãmõn], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa; zob. też cynamon w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Posyp ciastka cynamonem, będą lepiej smakowały.
składnia:
kolokacje:
(1.1) laska cynamonu
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) przyprawa
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cynamonowiec m, cynamonka f
przym. cynamonowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.[1]
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 137.