cudownie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cudownie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʦ̑uˈdɔvʲɲɛ], AS[cudovʹńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.-ni… wymowa ?/i
znaczenia:

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób cudowny, w sposób nadprzyrodzony
(1.2) w sposób godny podziwu, zachwycająco, niezwykle
odmiana:
(1.1-2) st. wyższy cudowniej; st. najwyższy najcudowniej
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) wspaniale
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cudowność ż, cud m, cudak mos
przym. cudowny
przysł. przecudownie
czas. cudować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: