cudak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: čudák

cudak (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʦ̑udak], AS[cudak] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. człowiek postępujący lub wyglądający dziwacznie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cud m, cudowanie n, wycudowanie n, cudowność ż, cudaczność ż
zdrobn. cudaczek m
forma żeńska cudaczka ż
czas. cudować ndk., wycudować dk.
przym. cudaczny, cudny, cudowny
przysł. cudacznie, cudnie, cudownie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: