cucina

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cucina (język włoski)[edytuj]

cucina (1.1)
cucina (1.2) bianca
cucina (1.3) a gas
wymowa:
wymowa ?/i
IPA/ku.'ʧi.na/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) (pomieszczenie) kuchnia
(1.2) (meble) kuchnia
(1.3) (urządzenie) kuchnia, kuchenka
(1.4) (gotowanie) kuchnia
(1.5) (potrawy) kuchnia
(1.6) slang. kuchnia redakcyjna

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 3. os. lp, tryb oznajmujący czasu teraźniejszego (presente indicativo) od: cucinare
(2.2) 2. os. lp, tryb rozkazujący (imperativo) od: cucinare
odmiana:
(1.1-6) lp cucina; lm cucine
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) andare in cucinaiść do kuchnipranzare in cucinajeść obiad w kuchni
(1.2) comprare una cucina nuovakupić nową kuchnię
(1.3) cucina a carbonekuchnia węglowacucina a gas / elettricakuchenka gazowa / elektryczna
(1.4) cucina napoletana / piemontese / toscanakuchnia neapolitańska / piemoncka / toskańskacucina casalingakuchnia domowalibro di cucinaksiążka kucharska
(1.5) una cucina squisita / delicata / pesantepyszna / delikatna / ciężka kuchnia
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cucinatore m, cucinatrice ż, cucinatura ż, cuciniera ż, cuciniere m, cucinotto m
czas. cucinare
przym. cucinabile, cucinario, cucinatore
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-6) łac. * cocina < p.łac. coquina < łac. coquere
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Budynki i pomieszczenia
źródła: