coroner

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

coroner (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) praw. w systemie anglosaskim śledczy odpowiedzialny za wyjaśnienie nienaturalnych zgonów
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) urzędnik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. koronerski
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. coroner
uwagi:
(1.1) inna pisownia: koroner
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło coroner w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.

coroner (język angielski)[edytuj]

wymowa:
bryt. IPA/ˈkɒ.ɹə.nə(r)/, X-SAMPA: /"kQ.r\@.n@(r\)/
znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) praw. koroner
odmiana:
(1.1) lp coroner; lm coroners
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. coronial
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: