conduct

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

conduct (język angielski)[edytuj]

he conducts (1.3)
wymowa:
wymowa kanadyjska ?/i
rzeczownik:
bryt. (RP) IPA/ˈkɒndʌkt/, SAMPA/"kQndVkt/
amer. enPR: kŏn'dŭkt, IPA/ˈkɑndʌkt/, SAMPA/"kAndVkt/
czasownik: enPR: kəndŭkt', IPA/kənˈdʌkt/, SAMPA/k@n"dVkt/
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) prowadzić, kierować (np. eksperyment)[1]
(1.2) dowodzić[1]
(1.3) dyrygować[1]

czasownik nieprzechodni

(2.1) przewodzić (np. ciepło, prąd elektryczny)[1]

rzeczownik policzalny

(3.1) prowadzenie (się), sprawowanie[1]
(3.2) kierownictwo[1]
odmiana:
(1.1-3, 2.1) conduct, conducted, conducted, conducts, conducting
(3.1-2) lp conduct; lm conducts
przykłady:
(2.1) Among all metals, silver conducts heat and electricity best.Pośród wszystkich metali, srebro najlepiej przewodzi ciepło i elektryczność.
składnia:
kolokacje:
(1.1-3) conduct oneself
(3.1) rules of conduct
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. conductor, conductivity, semiconductor, conductance, misconduct, conduction
czas. misconduct
przym. conductive
związki frazeologiczne:
etymologia:
p.łac. conductusobrona, eskorta < łac. conductus < łac. condūcōłączyć
por. ang. conduce, conduit
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Tadeusz Grzebieniowski, Langenscheidt Polish Pocket Dictionary, s. 85, Langenscheidt, 1990, ISBN 9780887291098.