compositus

compositus (język łaciński)

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) uporządkowany

(1.2) zrównoważony

(1.3) przystrojony, zdobny

(1.4) zestawiony, porównany

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) imiesłów czasu przeszłego dokonanego, strony biernej, rodzaju męskiego, liczby pojedynczej od czasownika compono

odmiana:

(1) composit|us, ~a, ~um (deklinacja I-II)

 

przypadek	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	m	ż	n
mianownik	compositus	composita	compositum	compositī	compositae	composita
dopełniacz	compositī	compositae	compositī	compositōrum	compositārum	compositōrum
celownik	compositō	compositae	compositō	compositīs
biernik	compositum	compositam	compositum	compositōs	compositās	composita
ablatyw	compositō	compositā	compositō	compositīs
wołacz	composite	composita	compositum	compositī	compositae	composita

(2) zob. compono

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. compositum n

przym. compono

przysł. composite

czas. compono

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. compono; źródłosłów dla ang. composite, ang. compost, ang. compote, franc. composite, franc. compost, franc. compote, galic. composto, hiszp. compósito, hiszp. compuesto, katal. compost, pol. kompozyt, pol. kompozytowy, port. composto, port. compósito, prow. compòst, st.franc. composte, wł. composto, wł. composito

uwagi:

źródła: