complice

complice (język francuski)

wymowa:

IPA: [kɔ̃.plis]

^{ⓘ ⓘ ⓘ}

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) współwinny

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) wspólnik

(2.2) współwinowajca

rzeczownik, rodzaj żeński

(3.1) wspólniczka

(3.2) współwinowajczyni

odmiana:

(1.1) lp complice m ż; lm complices m ż

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

complice (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) wspólnik

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

complice (język włoski)

wymowa:

podział przy przenoszeniu wyrazu: com•pli•ce

IPA: /ˈkɔm.pli.t͡ʃe/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) współwinowajca, wspólnik

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) współwinowajczyni, wspólniczka

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. complicità ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: