cokół

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cokół (język polski)[edytuj]

cokół (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʦ̑ɔkuw], AS[cokuu̯]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) szt. podstawa pomnika czy rzeźby
(1.2) archit. najniższa, nadziemna, nieco wysunięta do przodu część budowli, filara lub kolumny
(1.3) bud. rodzaj wykończenia podłogi przy styku ze ścianą
(1.4) bud. dolna, murowana część ogrodzenia
(1.5) techn. metalowa część żarówki lub lampy elektronowej lub bezpiecznika zawierająca końcówki elektrod
(1.6) techn. podstawa lampy czy jakiegoś urządzenia
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
cokół kontynentalny
synonimy:
(1.?) podstawa, postument, piedestał, podmurówka
antonimy:
wierzchołek, szczyt, sufit
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. cokolik m
przym. cokołowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. zoccolo, niem. Sockel
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: