co Francuz wymyśli, to Polak polubi

co Francuz wymyśli, to Polak polubi (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈt͡sɔ ˈfrãnt͡suz vɨ̃ˈmɨɕlʲi ˈtɔ ˈpɔlak pɔˈlubʲi], AS: [co frãncuz vỹmyślʹi to polak polubʹi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.

^ⓘ

znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) Polacy bezkrytycznie zachwycają się wszystkim, co pochodzi z zagranicy

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) cudze chwalicie, swego nie znacie

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

• inne wersje: co Anglik zmyśli, Francuz skréśli, a Niemiec doma nakrupi, wszystko to głupi Polak kupi • co Francuz wymyśli, Niemiec zrobi, Polak kupi • Francuz zmyśli, Niemiec zrobi, Polak głupi wszystko kupi • Francuz wymyśli, Niemiec skréśli, a Polak głupi wszystko kupi • co Francuz wymyśli, Niemiec przemachluje, Polak głupi wszystko kupi • Francuz stworzył, Niemiec złożył, Polak głupi wszystko kupi
• zobacz inne przysłowia o narodowościach

tłumaczenia:

źródła:

 Hasło „Francuz, francuski” w: Samuel Adalberg, Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, Druk Emila Skiwskiego, Warszawa 1889–1894, s. 127.