cknić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cknić (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik niewłaściwy niedokonany (ndk. brak)

(1.1) gw. nieos. mdlić, nudzić[1]

czasownik niewłaściwy zwrotny niedokonany cknić się

(2.1) daw. (współcz. gw.) nieos. tęsknić za kimś, za czymś[1]
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) cnić się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło cknić w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.