ciota

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ciota (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʨ̑ɔta], ASota], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. wulg. pejor. homoseksualista lub mężczyzna zniewieściały
(1.2) pot. wulg. miesiączka
(1.3) daw. kobiety zajmujące się wróżbiarstwem i leczeniem ludności; zob. też ciota w Wikipedii
(1.4) st.pol. siostra matki, ciotka
odmiana:
przykłady:
(1.1) Jeżeli nie zauważyłeś tej laski, to jesteś ciota.
(1.2) Nie będzie seksu, bo mam ciotę.
(1.3) Ta ciota, Sagita, siedzi cały czas samotnie w lesie, ale w razie choroby każdy ze wsi idzie do niej po radę.
składnia:
kolokacje:
(1.4) ciota wujeczna, ciota cioteczna
synonimy:
(1.1) zob. pedał
(1.3) złota baba, wróżka, czarownica
antonimy:
(1.1) facet
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ciocia f, pociotek m, pociotka f, pociot mos, ciotka f, naciot mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.3) derywat wsteczny od ciotka[1]
(1.3) notowane od XIX wieku[1]
(1.4) od prasł. *tetaciotka, od dwu sylab wymawianych przez dzieci[1]
(1.4) por. czes. teta i słc. teta
(1.4) w wielu językach słowiańskich, w tym w polskim, wyparte w podstawowym znaczeniu przez własne zdrobnienie*tetъka (od tego właśnie pol. ciotka)
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pedał
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Hasło ciotka w: Krystyna Długosz-Kurczabowa, Wielki słownik etymologiczno-historyczny języka polskiego, s. 101, 102 i 103, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15258-1.