chronometraż
chronometraż (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) pomiar czasu wykonania jakiejś czynności w celu oszacowania jej średniego trwania w danych warunkach[1]
- (1.2) średni czas trwania czynności zmierzony w chronometrażu (1.2)
- (1.3) lotn. dokument, w którym zapisuje się czas wylotu i lądowania samolotu wraz z innymi istotnymi informacjami na temat lotu[2]
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik chronometraż chronometraże dopełniacz chronometrażu chronometraży celownik chronometrażowi chronometrażom biernik chronometraż chronometraże narzędnik chronometrażem chronometrażami miejscownik chronometrażu chronometrażach wołacz chronometrażu chronometraże
- przykłady:
- (1.1) Chronometraż musi być obiektywny, bowiem badani robotnicy mogą pozorować większą dokładność wykonywania zabiegów, a tym samym przedłużać celowo czas wykonywania zabiegu czy czynności[3].
- (1.2) Uroczystość dobiegała końca. Powoli zacząłem się odprężać, bo udało się nam dokładnie zmieścić w narzuconym chronometrażu[4].
- (1.3) Zresztą, jako administratywistka, zostałam już wykorzystana przez uczestników letniego kursu. Koledzy kazali mi wypełniać chronometraż[5].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. chronometrażysta mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. chronométrage
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „chronometraż” w: Encyklopedia PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „chronometraż” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
- ↑ Jan Fereniec, Zarys ekonomiki i organizacji rolnictwa, 1985, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Notowała: (E), Ćwiczyliśmy ze stoperem, „Dziennik Polski”, 2005-04-04, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Ewa Szczecińska, Sięgnie po diament, „Gazeta Wrocławska”, 2003-02-07, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
