Przejdź do zawartości

chorobotwórczość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

chorobotwórczość (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌxɔrɔbɔˈtfurt͡ʃɔɕt͡ɕ], AS: [χorobotfurčość], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• akc. pob. ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. zdolność do wywoływania chorób; zob. też chorobotwórczość w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikchorobotwórczośćchorobotwórczości
dopełniaczchorobotwórczościchorobotwórczości
celownikchorobotwórczościchorobotwórczościom
biernikchorobotwórczośćchorobotwórczości
narzędnikchorobotwórczościąchorobotwórczościami
miejscownikchorobotwórczościchorobotwórczościach
wołaczchorobotwórczościchorobotwórczości
przykłady:
(1.1) Obiektem tych badań stały się bakteryjne formy L wspomnianych bakterii oraz ich antygeny powierzchniowe, w tym przede wszystkim lipopolisacharyd Proteus sp. oraz inne czynniki chorobotwórczości tych pałeczek[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) patogeniczność, patogenność
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) szkodliwość
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. chorobotwórczy
przysł. chorobotwórczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[2]. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego[3]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Internet
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „chorobotwórczość” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego, wyd. IV, Warszawa 2020.
  3. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=chorobotwórczość&oldid=8675154”