Przejdź do zawartości

chlustać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

chlustać (język polski)

[edytuj]
woda chlusta (1.1) z dziury
wymowa:
, IPA: [ˈxlustat͡ɕ], AS: [χlustać]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. chlusnąć)

(1.1) o cieczy: wylewać się strumieniami, rozpryskując się
odmiana:
(1.1) koniugacja I lub koniugacja IX, chlustam / chluszczę[1][2]; lub
przykłady:
(1.1) Nagle jeden z napastników wyjmuje z torby butelkę z pomarańczową cieczą i chlusta nią w twarz kobiecie[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. chlustanie n, chluśnięcie n
czas. chlusnąć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „chlustać” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „chlustać” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
  3. Sylwia Bławat, Jubilerska robota, „Echo Dnia”, 27/08/2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.