chianti
chianti (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki[2]
- (1.1) włoskie wino wytrawne; zob. też chianti (wino) w Wikipedii
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „chianti” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „chianti” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
- ↑ Hasło „chianti” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Piotr Niklewicz, Niezwykła kariera Antoniego K, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
chianti (język słowacki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1.1) nieodm.
przypadek liczba pojedyncza mianownik chianti dopełniacz chianti celownik chianti biernik chianti miejscownik chianti narzędnik chianti
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „chianti” w: Slovník súčasného slovenského jazyka H – L, gł. red. Alexandra Jarošová i Klára Buzássyová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2011, ISBN 978-80-224-1172-1.