characteristic

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

characteristic (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA/ˌkæɹəktəˈɹɪstɪk/, SAMPA/%k{r\kt@"r\IstIk/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) charakterystyczny, typowy dla kogoś/czegoś

rzeczownik

(2.1) cecha charakterystyczna, właściwość
odmiana:
przykłady:
(2.1) Most Lebanese mix two or three languages in their daily life: Arabic, French and English. This fact became a characteristic of the Lebanese culture to a point that it became difficult to speak one language without mixing it with one of the two others[1]. → Większość Libańczyków łączy dwa lub trzy języki w swoim życiu codziennym: arabski, francuski i angielski. Ten fakt stał się chechą charakterystyczną libańskiej kultury do tego stopnia, mówienie jednym językiem, bez łączenia go z jednym z dwóch innych, stało się trudne.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) peculiar, distinctive, exclusive, idiosyncratic, indicative, representative, signature, specific, typical
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. characteristicness, character, characterizer, characterization
czas. characterize, characterise
przym. characterizable, characterisable, uncharacteristic
przysł. characteristically, uncharacteristically
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

characteristic (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) charakterystyczny
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. characteristica
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: