Przejdź do zawartości

chaotyczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

chaotyczny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌxaɔˈtɨt͡ʃnɨ], AS: aotyčny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W konsekwencji sytuacja społeczna w Transylwanii podczas bardzo długiego okresu była chaotyczna.
(1.1) Skąd bierze się atrakcyjność Londynu? Przecież to miasto moloch, zakorkowane samochodami, pełne zgiełku i śmieci, chaotyczna plątanina ulic i miasteczek kubek w kubek podobnych do siebie (…)[1]
(1.1) Ambitny, seksowny, inkluzywny, pełen energii, żywiołowy, buntowniczy, a czasem chaotyczny, niezręczny i przesadnie napakowany, 135-minutowy spektakl odzwierciedlał cechy, które definiują karierę Madonny[2].
(1.1) Obliczenia wykazują, że tysiące pierwotnych brył krążyło wokół Słońca w sposób chaotyczny[3].
składnia:
kolokacje:
(1.1) chaotyczna dyskusja • chaotyczne myśli
synonimy:
(1.1) bezładny, nieuporządkowany
antonimy:
(1.1) systematyczny, uporządkowany
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. chaos m, chaotyczność ż
przysł. chaotycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Marek Ostrowski, Adam Szostkiewicz, Polityka nr 2512, 2005-07-16, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „The Celebration Tour” w: pl.wikipedia.org.
  3. Jarosław Włodarczyk, Wędrówki niebieskie czyli Wszechświat nie tylko dla poetów, 1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.