celibe

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

celibe (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) samotny, kawaler

przymiotnik

(2.1) nieżonaty, bezżenny
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

celibe (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/'ʧɛ.li.be/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) nieżonaty, bezżenny
(1.2) rzad. lit. niezamężna

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) samotny, kawaler

rzeczownik, rodzaj żeński

(3.1) rzad. lit. niezamężna, panna
odmiana:
(1.1-2) lp celibe m ż; lm celibi m ż
(2.1) lp celibe; lm celibi
(3.1) lp celibe; lm celibi
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) nubile
(2.1) scapolo
(3.1) nubile
antonimy:
(2.1) sposato, ammogliato
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. celibato m
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. caelebs, -lĭbis
uwagi:
źródła: