celebrant

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

celebrant (język polski)[edytuj]

celebrant (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) kośc. główny prezbiter sprawujący liturgię, celebrans; zob. też celebrans w Wikipedii
(1.2) daw. żart. osoba obchodząca uroczystość[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Jeden z ministrantów pomógł celebrantowi zdjąć monstrancję z podwyższenia.
(1.1) Wierni idą w procesji zaraz za celebrantem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) główny celebrant
synonimy:
(1.1) celebrans
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) duchowny
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. celebra ż, celebrowanie n, celebrans m, celebracja ż, celebryt m, celebryta mos
czas. celebrować ndk.
przym. celebracyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. celebrō
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło celebrant w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

celebrant (język angielski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) kośc. celebrant
(1.2) austral. urzędnik udzielający ślubów
(1.3) osoba obchodząca uroczystość
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. celebration, cocelebrant, concelebrant
czas. celebrate
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: