casus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

casus (język azerski)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) szpieg, agent[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

casus (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) przypadek, traf
(1.2) upadek
(1.3) gram. przypadek
odmiana:
(1) cas|us, ~us
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
(1) casus bellicasus foederis
etymologia:
(1) od cadere - „zdarzyć się
uwagi:
źródła:

casus (język turecki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) szpieg
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. casusluk
związki frazeologiczne:
etymologia:
arab. جاسوس (ǧāsūs) → szpieg[1]
uwagi:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło casus w: Güncel Türkçe Sözlük, Ankara, Türk Dil Kurumu.