caniculus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

caniculus (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zdrobn. piesek
odmiana:
(1.1) canīculus, canīculī (deklinacja II);
przykłady:
(1.1) Erat sacerdōs rusticānus in Tusciā admodum opulentus. Hic canīculum sibi cārum, cum mortuus esset, sepelīvit in coemētērium[1]. → Był w Toskanii wiejski ksiądz, całkiem zamożny. On to drogiego sobie pieska, gdy [ten] umarł, pochował na cmentarzu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. canis m/ż
forma męska canīcula m
związki frazeologiczne:
etymologia:
zdrobn. od canis
uwagi:
źródła:
  1. De Sacerdote Qui Caniculum Sepelivit, Facetiae, Poggio Bracciolini.