candor

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

candor (język angielski)[edytuj]

wymowa:
wymowa australijska?/i
bryt. IPA/ˈkæn.də(ɹ)/, SAMPA/"k{n.d@(r\)/
amer. IPA/ˈkæn.dɚ/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) szczerość, otwartość, uczciwość, wiarygodność
(1.2) bezstronność
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

candor (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) szczerość
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. candide
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

candor (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) blask, białość[1]
(1.2) piękność
(1.3) szczerość, rzetelność
odmiana:
(1) candor, ~is (deklinacja III, paradygmat I spółgłoskowy)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. candeo, candesco, candido, candifico
rzecz. candidatus m, candida ż, candidatio ż, candidum n, Candidus m
przym. candidatus, candidulus, candidus
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. candeo
uwagi:
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 87.