córkę chromą do klasztoru

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

córkę chromą do klasztoru (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʦ̑urkɛ ˈxrɔ̃mɔ̃w̃ ˌdɔ‿klaˈʃtɔru], AS[curke χrõmõũ̯ do‿klaštoru], zjawiska fonetyczne: nazal.denazal.asynch. ą zestr. akc.akc. pob.
znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) o człowieku zakłamanym, hipokrycie: „co się ludziom nie może przydać, to się Bogu oddaje[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz inne przysłowia o córce
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło córka w: Samuel Adalberg, Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, s. 72, Warszawa, Druk Emila Skiwskiego, 1889–1894.