célibataire

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

célibataire (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA[se.li.ba.tɛʁ] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kawaler

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) panna

przymiotnik

(3.1) kawalerski
(3.2) niezamężny, panieński
odmiana:
(1) lp un célibataire; lm célibataires
(2) lp une célibataire; lm célibataires
(3) lp célibataire m ż; lm célibataires m ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. célibat
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: