bydlić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bydlić (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˈbɨdlʲiʨ̑], AS[bydlʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik

(1.1) st.pol. żyć
(1.2) st.pol. postępować
(1.3) st.pol. mieszkać[1]
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bydło n, bydlątko n
przym. bydlęcy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: żyć
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: postępować
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: mieszkać
źródła:
  1. Jan Tokarski, Z zagadnień semantyki, „Poradnik Językowy” nr 1/1950, s. 8.