być na wylocie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

być na wylocie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbɨʨ̑ ˌna‿vɨˈlɔʨ̑ɛ], AS[być na‿vyloće], zjawiska fonetyczne: zmięk.zestr. akc.wym. warsz.akc. pob.
znaczenia:

fraza czasownikowa nieprzechodnia

(1.1) fraz. pot. mieć wkrótce opuścić jakieś miejsce, wyjechać, wyjść[1]
(1.2) fraz. pot. być na wypowiedzeniu, przestawać pełnić jakieś stanowisko
odmiana:
(1.1-2) zob. być, „na wylocie” nieodm.
przykłady:
(1.2) Dostałem wypowiedzenie i jestem na wylocie, a na moje miejsce wejdzie jakiś ważniak z Warszawy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło być na wylocie w: Piotr Müldner-Nieckowski, Wielki słownik frazeologiczny języka polskiego, s. 901, Warszawa, Świat Książki, 2003, ISBN 83-7311-734-2.