busola
busola (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik busola busole dopełniacz busoli busoli / busol[1] celownik busoli busolom biernik busolę busole narzędnik busolą busolami miejscownik busoli busolach wołacz busolo busole
- przykłady:
- (1.1) Oni jako pierwsi z Włochów mieli używać busoli, jakkolwiek przyrząd ten chyba zapożyczyli od Arabów.[2]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) compass
- arabski: (1.1) بوصلة
- białoruski: (1.1) бусоль ż
- chorwacki: (1.1) busola ż
- francuski: (1.1) boussole ż
- hiszpański: (1.1) brújula ż
- interlingua: (1.1) bussola
- niemiecki: (1.1) Bussole ż
- rosyjski: (1.1) буссоль ż
- ukraiński: (1.1) бусоль ż
- włoski: (1.1) bussola ż
- źródła:
- ↑
Hasło „busola” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020. - ↑ Historia Włoch, Józef Andrzej Gierowski. Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław 2003. ISBN 83-04-04674-1.
busola (język chorwacki)
[edytuj]- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) kompas
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: