bungong

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bungong (język aceh)[edytuj]

bungong (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) bot. kwiat[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Bukhari Daud, Mark Durie, Kamus Bahasa Aceh, Pacific Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, the Australian National University, 1999, s. 99.