bukva

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bukva (język chorwacki)[edytuj]

wymowa:
IPA/bûkʋa/
podział przy przenoszeniu wyrazu: buk•va
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dendr. buk
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

bukva (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
буква
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) litera
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

bukva (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rzad. bukiew, buczyna (owoc buka)[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bukvica
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. buk m, búčik m, búčok m, bučok m, bučisko n, bukvica ż, bukovina ż, bukovité n lm, bučina ż, bučinka ż, Bukovina ż, Bukovinčan m, Bukovinčanka ż
zdrobn. bukvička ż
przym. bukvicový, bukový, bučinový, bukovinský
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło bukvica w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.