bukieciarz

bukieciarz (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzem. ogrod. osoba układająca kwiaty w bukiety

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bukieciarz	bukieciarze
dopełniacz	bukieciarza	bukieciarzy / rzad. bukieciarzów
celownik	bukieciarzowi	bukieciarzom
biernik	bukieciarza	bukieciarzy / rzad. bukieciarzów
narzędnik	bukieciarzem	bukieciarzami
miejscownik	bukieciarzu	bukieciarzach
wołacz	bukieciarzu	bukieciarze

przykłady:

(1.1) Na konkurs bukieciarzy ogrodnictwo dostarczyło kilka tysięcy róż, gerberów i frezji.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bukiecik mrz, bukiet mrz, bukietnica ż

forma żeńska bukieciarka ż

przym. bukieciarski

przysł. bukieciarsko

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. bukiet + -arz

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Zawody

tłumaczenia:

• niemiecki: (1.1) Blumenbinder m

źródła: