bufon

bufon (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈbufɔ̃n], AS: [bufõn], zjawiska fonetyczne: nazal. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek zarozumiały, pyszny, pretensjonalny

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bufon	bufony / bufoni
dopełniacz	bufona	bufonów
celownik	bufonowi	bufonom
biernik	bufona	bufonów
narzędnik	bufonem	bufonami
miejscownik	bufonie	bufonach
wołacz	bufonie	bufony / bufoni

przykłady:

(1.1) Może on jest dobrym aktorem, ale to okropny bufon.

składnia:

kolokacje:

(1.1) nadęty bufon

synonimy:

(1.1) fanfaron, pyszałek, samochwała, zarozumialec

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bufonada

przym. bufoński, bufonowaty

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. bouffon – błazen, z wł. buffone

uwagi:

tłumaczenia:

• hiszpański: (1.1) chulo m, fardón m, vacilón m
• szwedzki: (1.1) viktigpetter w, mallgroda w, pösmunk w, stropp w

źródła:

bufon (interlingua)

bufon (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) ropucha

odmiana:

(1.1) lp bufon; lm bufones

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: