budulec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

budulec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[buˈdulɛʦ̑], AS[budulec] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bud. materiał budowlany (szczególnie drewno)
(1.2) książk. istotny element czegoś
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Leszczyna stanowi mierny budulec, gdyż jest miękka i łatwo zgiąć.
(1.2) Białka podstawowym budulcem organizmu człowieka.
(1.2) Dzieci i młodzież w przyszłości będą stanowić budulec naszego społeczeństwa, dlatego w sposób szczególny należy się troszczyć o ich rozwój intelektualny.
składnia:
kolokacje:
(1.1) budulec domu
(1.2) budulec kości / mięśni / … • budulec społeczeństwa / rodziny / państwa / …
synonimy:
(1.2) składnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. budowa ż, budowanie n, budowlany mos, wybudowanie n, zbudowanie n, budownictwo n
czas. budować, wybudować, zbudować
przym. budulcowy, budowlany, budujący
przysł. budująco
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: