bucefał

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Bucefał

bucefał (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) jeźdz. żart. narowisty koń wierzchowy[1][2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) koń
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bucefał mzw
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. Bucefał < łac. Bucephalus < gr. Βουκέφαλος < gr. βουκέφαλοςbyczogłowy < gr. βοῦς + κεφαλή
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło bucefał w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło bucefał w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.