brzechwa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

brzechwa (język polski)[edytuj]

bomba z brzechwami (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbʒɛxfa], AS[bžeχfa], zjawiska fonetyczne: post. utr. dźw. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) lotn. tylna część bomby lotniczej lub samolotu, stabilizująca lot; zob. też brzechwa w Wikipedii
(1.2) książk. środkowa, drewniana część strzały; promień; zob. też brzechwa w Encyklopedii staropolskiej
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Obaczcie, już nie tylko żeleźce, ale i brzechwa całkiem mu się schowała pod łopatką[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) statecznik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło „brzechwa” w: Mieczysław Szymczak (red.), Słownik ortograficzny je̜zyka polskiego PWN wraz z zasadami pisowni i interpunkcji, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996, ISBN 83-01-11882-2, s. 244.
  2. H. Sienkiewicz: Krzyżacy