brunetka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

brunetka (język polski)[edytuj]

brunetka (1.1)
wymowa:
IPA[brũˈnɛtka], AS[brũnetka], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta o włosach czarnego koloru
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Spotkałem się wczoraj ze śliczną brunetką.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bruneta ż, brunecik m
forma męska brunet m
zdrobn. bruneteczka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

brunetka (język czeski)[edytuj]

brunetka (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brunetka
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bruneta ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

brunetka (język słowacki)[edytuj]

brunetka (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brunetka[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bruneta, tmavovláska
antonimy:
(1.1) blondínka, blondína
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bruneta ż
forma męska brunet m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 52, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.