brodziec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

brodziec (język polski)[edytuj]

brodziec (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑], AS[broʒ́ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. ptak z rodziny bekasowatych rodzaju Tringa[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) brodziec śniady, brodziec pławny, kwokacz, krwawodziób, łęczak, samotnik
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło Tringa w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.