brocco

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

brocco (język włoski)[edytuj]

un brocco (1.4)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. odrośl[1]
(1.2) bot. uschła gałązka[1]
(1.3) cel, dziesiątka (środek tarczy strzeleckiej)[1]
(1.4) zootechn. chabeta, szkapa[1]
(1.5) przen. fajtłapa[1]
(1.6) przest. kiełek[1]
odmiana:
lm brocchi
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.4) bucefalo, ronzinante, ronzino, rozza
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. broccare
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. broccus
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Wojciech Meisels, Podręczny słownik włosko-polski, t. 1–2, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1996, ISBN 83-214-1092-8.