braunsztyn

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

braunsztyn (język polski)[edytuj]

braunsztyn (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbrawn͇ʃtɨ̃n], AS[brau̯ṇštỹn], zjawiska fonetyczne: udziąs.nazal.u → ł 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. dwutlenek manganu występujący w przyrodzie w postaci piroluzytu
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Braunstein[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 38, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.