brakteat
brakteat (język polski)
[edytuj],_Brakteat,_mcsearch_(2).JPG)
- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
- (1.1) hist. numizm. cienka, jednostronnie bita w średniowieczu srebrna moneta denarowa w Europie XII-XV wieku [1]; zob. też brakteat w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) lub
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik brakteat brakteaty dopełniacz brakteata brakteatów celownik brakteatowi brakteatom biernik brakteata brakteaty narzędnik brakteatem brakteatami miejscownik brakteacie brakteatach wołacz brakteacie brakteaty przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik brakteat brakteaty dopełniacz brakteatu brakteatów celownik brakteatowi brakteatom biernik brakteat brakteaty narzędnik brakteatem brakteatami miejscownik brakteacie brakteatach wołacz brakteacie brakteaty
- przykłady:
- (1.1) Muzeum posiada dwa brakteaty bite w czasach Mieszka III Starego.
- (1.1) Inni zbieracze potwierdzili fakt posiadania brakteatu przez pana Pietrzaka od niepamiętnych wieków[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bracteate
- czeski: (1.1) brakteát m
- francuski: (1.1) bractéate ż
- hiszpański: (1.1) bracteato m
- niderlandzki: (1.1) bracteaat m
- niemiecki: (1.1) Brakteat m
- portugalski: (1.1) bracteata ż
- rosyjski: (1.1) брактеат m
- słowacki: (1.1) brakteát m
- włoski: (1.1) bratteato m
- źródła:
