Przejdź do zawartości

bonza

Brak wersji przejrzanej
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

bonza (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mnich buddyjski
(1.2) despotyczny człowiek na stanowisku przywódczym
odmiana:
przykłady:
(1.2) Milicjant posłusznie przecisnął się między pierwszym fotelem a ławą i zajął wskazane przez partyjnego bonzę miejsce[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • niemiecki: (1.1) Bonze m; (1.2) Bonze m
  • słowacki: (1.1) bonz m; (1.2) bonz m
  • węgierski: (1.1) bonc
źródła:
  1. ↑ Ryszard Ćwirlej, Śmiertelnie poważna sprawa, Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA, Warszawa 2018, ISBN 978-83-287-0651-4.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=bonza&oldid=8677338”