bonhomme

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bonhomme (język francuski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA/bɔ.nɔm/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) poczciwiec
(1.2) (o dziecku) człowieczek[1]

przymiotnik

(2.1) dobroduszny
(2.2) naiwny
odmiana:
lp bonhomme; lm bonhommes
przykłady:
składnia:
kolokacje:
bonhomme de neigebałwan (ze śniegu)
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bonhomie ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. bon + homme
uwagi:
źródła:
  1. Anna Jedlińska, Ludwik Szwykowski, Jerzy Tomalak, Kieszonkowy słownik francusko-polski, polsko-francuski, Warszawa, Wiedza Powszechna, 2004, ISBN 83-214-0938-5.