bonario

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bonario (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/bo.ˈna.rjo/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dobroduszny, poczciwy
odmiana:
(1.1) lp bonario m, bonaria ż; lm bonari m, bonarie ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) benigno, bonaccione, buono, dolce, mansueto, mite, pacato, pacifico, semplice, tranquillo
antonimy:
(1.1) aggressivo, aspro, burbero, duro, irritabile, litigioso, ruvido, scorbutico
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bonarietà ż
przysł. bonariamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: